W 1868 odnowioną Studnię Trzech Braci obudowano żelazną altaną, na której legendę o założeniu miasta strzeszczono w trzech językach: po polsku, niemiecku i w łacinie.
Uważny obserwator (albo nawet i średnio uważny), nawet bez biegłej znajomości mów Goethego i Cycerona, dostrzeże, że trzy wersje językowe różnią się od siebie treścią.
Najkrótsza i najdziwniejsza jest ta łacińska. W przypadkowych miejscach wystają z niej wielkie litery. O co chodzi?
Ano, chodzi o TAJNĄ INFORMACJĘ ukrytą w tekscie. Taki cieszyński “Kod Stalmacha”, z którego to inicjatywy studnię odnowiono.
Otóż jeśli w łacińskiej wersji dodać do siebie wartość liczbową łacińśkich liter, które to równocześnie są rzymskimi liczbami (czyli te powiększone!), to dostaniemy sumę wielce istotną.
Jaką?
(nie liczymy oczywiście rzędu na samym dole, który jest po prostu datą renowacji)
